Pustynna Włócznia księga II

Ocena klientów brak

Fragment:

Arlen nie żyje... Tamtej nocy zginął bym ja mógł żyć dalej

Czasami Posłaniec musi powiedzieć ludziom to, czego nie chcieliby usłyszeć.
Czasami śmierć jest lepsza od prawdy. Tak jak lepsze od niej jest kłamstwo

Okaleczyłem się by przeżyć. Zrobiłem to, ponieważ uznałem, że nie zasługuję na nic, poza włóczęgą przez noc. Nikt nigdy nie będzie mi już bliski. Ale chadzam pod nocnym niebem i nie lękam się demonów. Nie uciekam przed nimi, to one uciekają przede mną!

Przede mną!
...jestem potworem

Jestem darem dla świata. Ale podaruję mu tylko zniszczenie

RECENZJA:

Paweł Czykwin: Tawerna RPG

To już nie jest opowieść o losach kilku ludzi. Stopniowo coraz bardziej czuje się, że poczynania Arlena i Jardira wpłyną na losy całych narodów. Napięcie jest budowane konsekwentnie, a postaci skonstruowane są w taki sposób, by przynajmniej jedna zaskarbiła sobie względy czytelnika. Każdy ma swoje racje, wady i zalety. Zróżnicowanie zaskakuje, bo nawet bohaterzy drugoplanowi mają jakieś charakterystyczne cechy.

Zobacz recenzję książki: `Pustynna Włócznia księga II` w serwisie Albertus.pl